ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่แสงแดดอ่อนๆ ลมที่ผัดหวิว
ทุกครั้งทุกวันของเวลาฉันยืนอยู่ตรงนั้น และมีเธอผู้อ่อนโยน น่ารัก สดใส อารมณ์ดียืนอยู่เคียงข้างฉัน
แต่มาในวันนี้และวันต่อ ๆ ไป ท่ามกลางสถานการณ์เหมือนเดิม
ใครคนหนึ่งที่เขาเคยอยู่เขาหายไป และไม่อาจกลับมา ฉันต้องอยู่คนเดียว ความรู้สึกมัน
อ้างว่างเดียวดาย เหงาอย่างบอกไม่ถูก
ถึงแม้จะรู้เหตุผลของการจากไปของเธอแต่ความรู้สึกของความผูกพันที่เราเคยมีให้กัน มันมากเหลือเกิน ตลอดเวลา
5 ปี ที่เราเจอหน้ากันทุกวัน ทุกเวลา ทุกๆ การกระทำ
เรารู้ซึ่งกันและกันว่าเขาทำอะไรเป็นอย่างไร เราเคยคิดถึงกันเคยเป็นกำลังใจให้กันและกัน
ทุกลมหายใจเข้าออกเราเคยมีเธอผู้นั้นอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเวลาเช้า สาย บาย
หรือเย็นแม้กระทั้งเวลานอน
หรืออาจจะพูดได้ว่าทุกวินาทีของลมหายใจฉันคิดถึง
เพียงเธอผู้เดียวก็ได้ เราเคยผ่านสถานการณ์อันเลวร้ายมาด้วยกัน
อุปสรรคแม้ยิ่งใหญ่เราฝ่ามันไปได้ ถ้าหากย้อนวันเวลากลับมาได้ฉันจะขอมอบ
แต่สิ่งดีๆ ให้เธอทำให้เธอมีความสุขสามารถหัวเราะและร่าเริงได้ตลอดเวลา
ที่ผ่านมาฉันอาจทำไม่ดีกลับเธอไว้มาก แต่สำหรับฉันเธอคือผู้หญิงคนเดียว
ที่มอบความรู้สึกดีๆ ให้กับฉันแต่ฉันกลับทำลายมันด้วยมือของฉันเอง
ในวันนี้ฉันกลับมาลองคิดดูที่ผ่านมาฉันทำไปได้อย่างไร ทำไมเวลาที่เธออยู่ทำไม
ฉันต้องทำลายความรู้สึกดีๆ ที่เธอหยิบยืนให้ฉัน ทำไมไม่รักษามันไว้
รู้ตอนนี้คงบอกได้ว่าสายไปแล้ว สายเกินไปที่จะกลับมาแก้ตัวได้ สิ่งสุดท้ายที่
จะมอบให้และต้องทำให้ได้คือต้องปล่อยให้เธอเดินจากไปและคอยมองเธออยู่ห่าง
ๆ และพยายามอยู่ต่อไปให้ได้อย่างเดียวดาย ฉันจะพยายามทำนะ
เพื่อนาคตที่สดใสของเธอ รัก......วมากและมากที่สุด
เข้าใจนะว่ามันมากขนาดไหนคงบอกใครไม่ได้สำหรับความรู้สึกของเราเพียงสองคน
ทุกครั้งทุกวันของเวลาฉันยืนอยู่ตรงนั้น และมีเธอผู้อ่อนโยน น่ารัก สดใส อารมณ์ดียืนอยู่เคียงข้างฉัน
แต่มาในวันนี้และวันต่อ ๆ ไป ท่ามกลางสถานการณ์เหมือนเดิม
ใครคนหนึ่งที่เขาเคยอยู่เขาหายไป และไม่อาจกลับมา ฉันต้องอยู่คนเดียว ความรู้สึกมัน
อ้างว่างเดียวดาย เหงาอย่างบอกไม่ถูก
ถึงแม้จะรู้เหตุผลของการจากไปของเธอแต่ความรู้สึกของความผูกพันที่เราเคยมีให้กัน มันมากเหลือเกิน ตลอดเวลา
5 ปี ที่เราเจอหน้ากันทุกวัน ทุกเวลา ทุกๆ การกระทำ
เรารู้ซึ่งกันและกันว่าเขาทำอะไรเป็นอย่างไร เราเคยคิดถึงกันเคยเป็นกำลังใจให้กันและกัน
ทุกลมหายใจเข้าออกเราเคยมีเธอผู้นั้นอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเวลาเช้า สาย บาย
หรือเย็นแม้กระทั้งเวลานอน
หรืออาจจะพูดได้ว่าทุกวินาทีของลมหายใจฉันคิดถึง
เพียงเธอผู้เดียวก็ได้ เราเคยผ่านสถานการณ์อันเลวร้ายมาด้วยกัน
อุปสรรคแม้ยิ่งใหญ่เราฝ่ามันไปได้ ถ้าหากย้อนวันเวลากลับมาได้ฉันจะขอมอบ
แต่สิ่งดีๆ ให้เธอทำให้เธอมีความสุขสามารถหัวเราะและร่าเริงได้ตลอดเวลา
ที่ผ่านมาฉันอาจทำไม่ดีกลับเธอไว้มาก แต่สำหรับฉันเธอคือผู้หญิงคนเดียว
ที่มอบความรู้สึกดีๆ ให้กับฉันแต่ฉันกลับทำลายมันด้วยมือของฉันเอง
ในวันนี้ฉันกลับมาลองคิดดูที่ผ่านมาฉันทำไปได้อย่างไร ทำไมเวลาที่เธออยู่ทำไม
ฉันต้องทำลายความรู้สึกดีๆ ที่เธอหยิบยืนให้ฉัน ทำไมไม่รักษามันไว้
รู้ตอนนี้คงบอกได้ว่าสายไปแล้ว สายเกินไปที่จะกลับมาแก้ตัวได้ สิ่งสุดท้ายที่
จะมอบให้และต้องทำให้ได้คือต้องปล่อยให้เธอเดินจากไปและคอยมองเธออยู่ห่าง
ๆ และพยายามอยู่ต่อไปให้ได้อย่างเดียวดาย ฉันจะพยายามทำนะ
เพื่อนาคตที่สดใสของเธอ รัก......วมากและมากที่สุด
เข้าใจนะว่ามันมากขนาดไหนคงบอกใครไม่ได้สำหรับความรู้สึกของเราเพียงสองคน
